"बेथा "
 
हिड्न लाग्दा कसैले सोधोस् झै लाग्छ।
बाटो छेकी रोक्ने कुरा तेस्तै हुन्,
के भो? भनी मनको बेथा सुनोस् झै लाग्छ।।
दुख्ख छोडि सुख रोज्ने रहर् कस्को हुन्न ?!
जरुवा सरी इ आसु पनि सुक्लान झै लाग्छ।
बाटै छेकी सोध्ने कुरा तेस्तै हुन,
के भो? भनी साचो मन साटोस झै लाग्छ।।
टिल्पिल आन्खा रुन्चे हासो साथ् कोही हुन्न ।
बिरन्तरी योजनाले पासो थाप्लन् झै लाग्छ।
फर्की अौनु पर्खि बस्छु भन्नु त्यस्तै हो,
के भो? भनी सुख दु:ख बाढोस् झै लाग्छ।।
परचक्री अर्कै कुरा आफ्नोले चुस्ने बाहेक हुन्न।
यत्रा ठुला रहर मर्दा अठोटहरु टुट्लान झै लाग्छ।
सबैका बेथा आँफै सँग एक्लै जल्नु बाहेक हुन्न,
उफ्....मान्छे,मान्छे,मान्छ
े मात्रै भिड मात्र लाग्छ ।।।


सुमन घिमिरे
बिराटनगर-१५ , पिचराह ,
सिम्रिक पथ ,मोरङ ,नेपाल
(हाल - Roskilde Handelsskole,Roskilde ,Denmark)